Inleiding
www.krabbelsvankrabber.nl, een wat vreemde naam voor een site. Omdat de naam eigenlijk een verwijzing vormt naar 'Krabbels van krabber' zoals de column in verschillende bladen heette. Krabbels van krabber nu dus ook als naam voor een site. Een site overigens waar weer driftig aan gewerkt wordt want ze liep HOPELOOS achter. Dat had allereerst te maken met wat zaken in mijn privéleven. Dankzij de hulp van wat goede vrienden is ook dat inmiddels weer aardig op de rails en kan ik mij ook weer wat intensiever bezighouden met mijn hobby! Ik zou er hier veel meer personnen moeten noemen maar in ieder geval Louis, Mazin, Maartje en Simone: bedankt. En vooral ook Dinph die dingen in mij losmaakt waar ik al niet meer in geloofde. Jij geeft mij weer nieuwe energie en de moed om vooruit te kijken, mijn hobby weer op te pakken. Dinphy: heel erg bedankt!
En nu iets over de verkopende partij: .jpg)
“Drs. H.C. Mulders” of simpeler, Huub Mulders doet in de duivensport (landelijk) nauwelijks bellen rinkelen of slechts in heel beperkte mate, door bijvoorbeeld de bemoeienissen als oud-voorzitter van de ZLU.
Veel bekender is het pseudoniem: ‘Krabber’. Veel bekender zijn ook de columns "Krabbels van Krabber" zoals die in tal van bladen verschenen o.a. in de Fondkrant, het Nederlands Postduiven Orgaan, het Spoor der Kampioenen en op internet bij o.a. duiven.net en de site van Peter Boskamp, dierenarts te Beek (L).
Een gestage, jarenlange stroom van publicaties in tal van bladen en op internet die nu haar beslag gekregen heeft in een remake van de beste krabbels in boekvorm.
(Een recente foto)
Het boek: "Krabbels van Krabber"
“Krabbels van Krabber”: De leukste columns van de laatste jaren, enigszins geactualiseerd waar nodig en aangevuld met een aantal gloednieuwe columns zijn in dit nieuwste boek te vinden.
Soms met een portie humor, soms ook heel direct en 'to the point' relativeert ‘Krabber’, hier beneden op een oude foto (en dus, sorry, nog mèt baard), het duivenbestaan. Met zijn scherpe oog voor ‘de kleine dingen’ neemt hij ons mee in de soms wondere beleving van de duivenmelker en op zijn eigen duivenhok. Maar hij schrijft niet alleen over zijn eigen duivenhobby in enge zin. Soms zijn het de nodeloze vergaderingen met hun ellenlange en ondemocratische besluitvormen, soms is het een dialoog met zijn ex-vrouw of dochter die centraal staan. Ook anekdotische vertellingen die geheel los staan van de duivensport, vonden hun weg naar dit boek. Deze voortdurend wisselende thema's maken het tot ".........een plezierig leesbaar boek voor iedereen" en tot veel meer dan alleen maar: "een boek over duiven."
Te bestellen door het overmaken van € 15.95 (€ 12.95 “Krabbels van Krabber”, € 3.00 verzendkosten) op giro 3600424 o.v.v. uw naam en adres plus de toevoeging ‘boek-Krabbels van Krabber’.
Huub Mulders? Nooit van gehoord..... 
Een aantal van U kent mij vooral van de bestuurlijke activiteiten, als de ex-voorzitter van de ZLU, een enkele keer als ‘beleidscriticus’ van de NPO jaarvergaderingen, als fervente tegenstander van de nieuwe rekenmethodes voor de fondvluchten, als initiatiefnemer voor een landelijke commissie ter bestrijding van de (helaas nog steeds) voorkomende duivendiefstallen etc..
Zaken die mij in contact brachten met vele beroemde en alom bekende liefhebbers. En dan kom je tot het allermooiste van deze hobby: een boom opzetten met die mensen waarvan je nog wat kan opsteken. Want duivensport is per definitie.......... elke dag bijleren!
(Een wat oudere foto)
Kwaliteitsduiven
De drie allerbelangrijkste voorwaarden zijn 1: kwaliteitsduiven, 2: kwaliteitsduiven en 3: kwaliteitsduiven............. waarbij goede raad van topspelers ook nooit kwaad kan. Maar contact met een topspeler betekent niet 'goed spelen'.
Zelfs als je elke dag over de vloer komt bij de man, je kunt het métier (de Stiel, het vak) niet 'afkijken'. Het helpt als je ook goede duiven krijgt van de man maar OOK DAT is geen garantie. De keten van faktoren is veel langer. Het klimaat op de hokken, de ligging van zijn hok, de gebruikte materialen, zelfs de doorgemaakte zieketen, al die faktoren samen zou je moeten kunnen overnemen, meenemen naar jouw situatie en dan begint het er nog maar 'op te lijken!!!'.
Om echt een grootheid te worden, om echt bekend te worden is ook nog een portie geluk nodig. Overigens is bekendheid in de duivensport een uiterst relatief begrip. Sommigen bereiken die bekendheid door jarenlang tot de verbeelding te spreken. Een enkeling zelfs door daden èn geschrift(en). Anderen worden heel bewust de hemel in geschreven omdat ze binnen niet al te lange tijd "totaal" gaan verkopen. Dan zie je van zo'n man eerst een aantal reportages waarin zijn grootheid steevast en heel stevig categorisch aangedikt wordt. Meestal door èèn en dezelfde 'broodschrijver', die zich in de wintermaanden vervolgens ontpopt als (de) verkoopleider die de rechten van de verkoop van X heeft kunnen bemachtigen. En dan volgen de voorspelbare reclame-slogans. "Algehele en totale verkoop. Wellicht uw laatste kans om dit goud te kunnen bemachtigen..." Op elke veertje een stukje goud.........
Bekendheid
Er zijn ook mensen die geen reporter over de vloer willen. En die toch, jaar-in, jaar-uit de pannen van het dak spelen. Neem iemand als Georges Coutteau. Had u er wel eens van gehoord? En wist U ook dat hij jarenlang de hofleverancier was van en voor Roger Florizoone?
Coutteau had maar een paar duiven. Niet alleen nu, op leeftijd gekomen, maar altijd al. Hij had een fietsenhandel en heel weinig tijd. Bovendien ging hij heel zuinig om met z'n geld. Hij kreeg af en toe, als hij voldoende fietsen aan de man gebracht had een koppel eitjes. Van Hector Desmet die........juist ja, een groothandel had in fietsen en op die manier 'korting' gaf. Vanwege gezondheidsproblemen moest Coutteau enkele jaren geleden zijn hele hok verkopen. Een handige makelaar kocht de hele handel, plaatste gericht een aantal artikelen in de buitenlandse pers en verkocht de hele renstal met enorme winst. De duiven van de realtief onbekende Coutteau brachten op die manier toch nog een vermogen op.
Sommige duivenmelkers lopen op een duivenevenement heel trots met hun 'gouden vleugel' op het revers van hun colbert. Georges had er niet één maar zelfs twee!! Maar hij 'showde' ze niet. Hem zag je überhaupt niet op beurzen en evenementen. Van hem werden geen ellenlange reportages geschreven, daar was hij wars van. Toch sleepte hij een hele rits aan nationale en internationale overwinningen in de wacht alsmede, snelste series en wat dies meer zij.
Georges Coutteau...........nooit van gehoord?
Zo kent iedereen 'De Witneus' van Florizoone. In 1997 gekroond tot "Primus Inter Pares" met o.a. in 1993 348e Nat. Barcelona, in 1994 100e Nat. Barcelona, in 1995 143e Nat. Barcelona, in 1996 135e Nat. Barcelona en 1997 113e Nat. Barcelona.....een serie om van te watertanden.
Deze kanjer was een rechtstreekse zoon van de Freddy. Een van de gouden vleugel winnaars van Coutteau. Vloog o.a. een 4e Nat. Barcelona '84. Hij werd de Freddy genoemd omdat
Freddy Maertens in dat jaar
opnieuw wereldkampioen werd. En zoals ik al eerder vertelde, Georges had wat met fietsen en wielrennen.
De Freddy kon echter meer dan een gouden vleugel winnen op de verre drachten. Hij kon ook prijs
vliegen op de kortere afstand:
1981 Clermont 200 km. 8e,
Dourdun 300km. 3e, Tours
Provinciaal 2e 1266 duiven. Maar de kopers gingen naar Florizoone omdat die bekend was en Georges Coutteau uit Ramskapelle sloeg men over. Nooit van gehoord......... Let wel: daarmee wil ik niets afdoen van de grootheid en de superprestaties van de duiven van Florizoone.
Kopen is een kunst!
Rechts op de foto staat overigens een man die de kunst van het kopen meer dan onder de knie heeft. Hij koopt geen 'soort' van deze of gene. Heinz Seegmüller, hier te gast bij Roger Florizoone te Nieuwpoort, koopt doelbewust. Door de jaren heen heeft hij een hele reeks van Nationale en Internationale overwinnars aangekocht. Hij wilde niet 'het soort' van Roger maar hij wilde een koppel jongen uit de Witneus. Niet uit diens broer, niets uit diens zus. Uit de witneus zelf, voor elke prijs. Die of anders .....niets! En dat is de manier. Het is al moeilijk genoeg in de duivensport. Maar als je dan tevreden bent met 'het soort' maak je het jezelf nog moeilijker. Zo zie ik verkopen van, noem maar een naam, '100% zuivere Janssen's'. Als je dan in de afstamming gaat kijken (voor zover die te vertrouwen zijn!!!!) is het Janssen via de Klak, diens neef daar de buurman van en dan daar weer een goede vriend van....... En de eerste duif met een Belgische ring zit in de 6e generatie of nog verder terug. Zuiver Janssen?, zuiver van Loon?, Schaerlaeckens?.
Terug naar Heinz Seegmüller. Een van zijn duurste aankopen ooit, was ongetwijfeld (de duif die ik hier in handen heb) de aankoop van de wereldkampioen: "De kleine Didi"
Van de nestzus van de kleine Didi, van de Primus Inter Pares "De Witneus", van de Primus Inter Pares van Stef Meeremans zitten nazaten op onze kweekhokken. Zelfs in combinatie met elkaar. Getuige de onderstaande stamboom.
Alleen zult U jammer genoeg een afspraak moeten maken om ze te mogen zien. Vanwege het gevaar van diefstal zijn ze namelijk elders ondergebracht. Kwestie van "spreiding van risico" zoals ik dat, met een wrange smaak in mijn mond, steeds moet uitleggen aan mijn gasten. Daar staat tegenover dat aansluiting bij de stichting Nook en kweken volgens hun richtlijnen, U wel de garantie en de zekerheid geeft dat U ook een daadwerkelijke zoon of dochter in de handen krijgt en daarmee....waar voor Uw geld. En.........met kwaliteit presteer je vlugger!
En dat is het kersje op de slagroom. Presteren met je duiven! De 2e prijs in het SS Valkenburg ook goed voor de 1e provinciaal! Alleen, door wat ongerief met het elektronisch systeem stond deze duif niet provinciaal en werd daarmee ook de 1e provinciaal verspeeld.
Dus nogmaals en ik kan het niet vaak genoeg zeggen: als U meent te moeten gaan kopen, ga dan wel voor pure klasse. Wees niet tevreden met 'het soort' of de afdankertjes van anderen. Dat ben ik in m'n actieve duivenleven ook zo vaak tegengekomen. Dan worden ergens drie rechtstreekse (vul de naam maar in) te koop aangeboden van 6, 7 of acht jaar oud. Dacht U werkelijk dat iemand een goede kweekduif wegdoet wegens plaatsgebrek? 8 jaar oud, duur gekocht en nog geen bruikbare veer uit gefokt zal je bedoelen. Dan getuigt het van economisch inzicht om alsnog te proberen wat geld te cashen. Laat ik het nog maar eens onderstrepen: kopen is een kunst en wellicht ook een kunde!
Kopen? Ruilen? Lenen?
Ga alleen naar een buitengewoon presterende liefhebber (zo mag je Georges Carteus wel noemen. toch?) als je weet wat zijn best presterende lijn is. Let wel; dat is niet synoniem met zijn best bekende duif! En als je weet wat zijn best presterende lijn is, als je weet welke duiven het best presteren in de doorkweek, zie dan iets te bemachtigen uit die lijn en neem met minder geen genoegen. Natuurlijk kan je niets meer krijgen uit de Limoges zelf, die is al lang en breed verkocht naar verweggistan. Maar uit een broer van de Limoges, uit de laatste zoon van de Limoges, uit de eerste asduif Fond D.H. 2002 (die weer komt uit een zoon van de Limoges), uit de Cartier enz. enz.
En denk dan niet dat je 'er bent'! Zelfs uit die kanjers komen niet uitsluitend kampioenen. Maar je kansen nemen wel toe. Meer dan met de 'leen en ruil methode' in eigen kring. Want als je alleen maar ruilt met de buurman en diens kennissen kun je nooit beter worden dàn die buurman en zijn kennissen! Alhoewel ik volledig respecteer als iemand principieel geen geld wenst uit te geven en nooit geen duif wil kopen. Prima. Maar noem mij één landelijk bekende liefhebber die nooit geen veer gekocht heeft. Als je buurman vroeger ging kopen bij de gebroeders Janssen dan wist je met zekerheid dat je de komende jaren klop ging krijgen. Maar....... als die buurman die kwaliteit niet kan vasthouden, als die langzaam maar zeker achteruit boert, moet je er niet - jaren na dato - de échte Janssen's meer gaan halen! Dàt punt probeer ik in ieder gaval wèl te maken!